2014 değerlendirmesi

2014 ü de deviriyoruz.Hazır sınavlar henüz üzerime üzerime gelmemişken bu yılın bir değerlendirmesini yapayım dedim.Genelde gülmekle beraber;ağladığım günler de oldu.Genelde güzel günler geçirmemle beraber;kötü günler de geçirdim.Özellikle bu yılın 2 ayını (Temmuz ve Ağustos) yaşamadım varsaymayı çok isterdim.Hani diyor ya şair "ölüm gibi birşeydi ama kimse ölmedi"diye.Aynen öyleydi benim için.ölü gibisin ama yaşıyorsun."Tanrım sence de bu acı benim taşıyabileceğimden fazla değil mi?"diyorsun ama atlatıyorsun.Her neyse,güzelim 10 ayı 2 ayla kirletmeyeceğim ben o 2 ayı ayrı değerlendiriyorum.Bıraktım böyle kalsın,ben yoluma devam edeyim.Çok fazla insan öldü ülkemde bu yıl.Kavgalar bitmedi.Şüphesiz ki benim için en acısı Berkin Elvan ın ölümüydü.Melek oldu Berkin.14 yaşındaki çocuğun ne gibi bir günahı olabilir ki?Hala insanların dilinde Berkin var.Ama iyi,ama kötü.Sonuçta o çocuk büyük iz bıraktı hepimizde.İçimiz kanıyor hala.Yaşıtları güle oynaya top oynarken onun göz göre göre melek olması canımızı sıkıyor.Daha yaşayacağı şeyler yok muydu?Paylaşacağı dostluklar,oynayacağı oyunlar,öğreneceği şeyler,yaşayacağı aşklar yok muydu?Neden bu kadar erken?vicdanlarına bırakıyorum,eğer vicdan taşıyorlarsa.bu yıl benim için güzel şeylere de vesile oldu tabi ki.yeni dostluklar kazandım,kalbimde büyük bir yer edindiler.Benim için değerli bir insanı tanıdım onu kimseye değişmem.onun dışında en iyi akademik ortalamamı bu yıl gerçekleştirdim benim için büyük mutluluktu.güzel konserlere gittim 13 aralıkta gittiğim Feridun Düzağaç konseri benim için özeldi.Kariyer alanında ne yapmak istediğime de kesin ve net olarak bu yıl karar verdim.bu yılın özeti böyle.herkese kavgasız,barış dolu bir yıl diliyorum...

Dünya Engelliler Günü

Madem ki bugün 3 Aralık,madem ki bugün engelliler günü o zaman dökmeliyim içimi.bu ülkede bizim gibi olmayan,bizden olmayan neyi,kimi sevebildik ki?eşcinseldir,kürttür,alevidir,ermenidir..ötekileştirmedik mi?örnekler tabi ki çoğaltılabilir fakat maalesef engellileri de bu şekilde ötekileştiriyoruz,ötekileştiriyorlar.hiç otobüste boş yer varken  sırf kendini dışlanmış hissetmesin,farklı hissetmesin diye bir engellinin yanına oturdunuz mu?yapın bunu.hem o mutlu olur,hem siz manevi anlamda huzur bulursunuz.en son ne zaman birinin mutluluğu için bişey yaptınız çıkarsız?gidin bir rehabilitasyon merkezine ve onları mutlu edin.3 yıldır onlarla ilgileniyorum,onlarla vakit geçiriyorum hepsi benim bebeğim.onlara şeker,çikolata,kalem hediye ettiğim an gözlerindeki teşekkürü hiç bir dilde tercüme edemem.o bambaşka bir duygu çünkü,yaşamayan bilemez.6 yaşında minik bir kız çocuğunun ağzından çıkan ilk kelimeye şahit olduğum an hüngür hüngür ağladığımı hatırlıyorum.yaşayın bu duyguları.herşey maddiyat değil,herşey çıkar değil,herşey kariyer değil.bu duygulardan bihaber bir insan benim için kaç diploma alırsa alsın 0 dır.derinlerine inemezsin ki o insanın.basit bir insandır,varlığı yokluğu bişey değiştirmez fazlalık olur hayatınızda.ilgilenin onlarla.gözleri resmen bağırıyor benimle ilgilen diye.eminim ki ilgilenin dediğim an vaktim yok diyenler olacaktır.sen haftada 1 saatini bir insanı,sana muhtaç bir insanı mutlu etmek için ayıramıyorsan ilgilenme zaten.sadece hor görme onları,en azından bunu yapabilirsin diye düşünüyorum.hiç bir engelli çocuğun ailesinin yerine kendinizi koydunuz mu?bugün otizmli çocuğunun eğitim hakkı için Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin önünde nöbet tutan annenin yerine kendinizi koydunuz mu?düşünün bunları.o annenin yerinde olsam ne yapabilirdim çocuğum için diye düşünün.o annenin canının nasıl yandığını,çocuğu okula alınmadığında ne hissettiğini düşünün.eğer ki diyorsanız ben bütün bunları düşünmek istemiyorum,o zaman ayak altından çekil güzel kardeşim.sen bişey yapmasan da olur,yeter ki onlara engel olma.yaşama umutlarını kırma.insanların fikirlerinde engel olmasın,gerisi hallolur.