Şöyle bir bakıyorum da,neredeyse 2 yıldır yazmamışım.Belli bir sebebi de yok bunun.Yazmaya vaktim olmadı desem öyle bir durum da yok hiç olmayacağı kadar boş vaktim oldu .6 aydır işsizim çünkü.Okul falan bitti tabi,son yazımda okuyordum.Hayat gayesine düştük,napıcan mecbur...
Aslında tam olarak buraya olmasa da,yine de yazdım ben.Defter olsun,telefonun not bölümü olsun.Ha telefonu değiştirince o telefona yazdıklarım gitti bi de,dedim en iyisi kalıcı olsun buraya yazayım.Yazmadan rahat edemem,yazmadan içimi dökemem,biri okumasa da olur ama ben yazayım illa.Buna da nerden alıştım bilmiyorum,ama ben ne zaman kendimi kötü hissetsem yazarım.İyi hissetsem de yazarım.Yani ben tüm ruh hallerimde yazıyorum aslında.
Pek hoş günler geçirmiyorum.Bir şeyin ucundan tutmaya kalksam hep elimde kalıyor.Sanıyorum kendimi uzun zamandır bu kadar boş hissetmemiştim.Geçici bir dönem mi,işsizlik için evet.Geri kalanlar için bilemiyorum.Tek şey değil çünkü,bir çok şey var.Her şeyin üst üste gelmesi hali işte.Şu an yolunda giden bişey olsa hayatımda desem ki size hah şu da yolunda,değil.Valla değil.Öyle kısır bir dönemden geçiyorum.Daha önce de hiç böyle kötü bir dönemim olmamıştı.
Yapabileceğim hiçbir şey de yok üstelik.Öylece oturdum bekliyorum.Pentegram ın sonsuz şarkısında bir söz var ''Zor günlerin ardında huzur olmaz ki her zaman''diyor.Bir kaç gündür kulaklarımda bu söz çınlıyor.Zor günlerin ardında huzur olmaz her zaman.Bu günler elbet geçer,yani umarım geçer.Böyle yaşanmaz çünkü.Ama bu günlerin arkasında huzur var mı,onu bilemem işte.Birazcık hissiz ve umursamaz olmak istediğim günlerdeyim.Fazla değil,çok az.Böyle kimse umrumda olmasın,ben de kimsenin umrunda olmayayım.Tek kişilik bir hayat süreyim yani,tekil bir hayat.Mümkün müdür acaba?Fakat bu her zaman istediğim bir şey değil,nadiren kötü zamanlarımda istediğim bir şey.Mümkün olsa bile oturup bir düşünmek gerek yani.
Şimdilik bu kadar.Benim her şeye rağmen umudum var,siz de umudunuzu kaybetmeyin.Sevgiler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder